krokus  

Życiorys

Dr med. Ryke Geerd Hamer urodził się w roku 1935 i wychował we Fryzlandii (półn. Niemcy). Zdał egzamin maturalny w wieku 18 lat i rozpoczął studia początkowo medyczne, a później teologiczne na Uniwersytecie w Tübingen, gdzie poznał również swoją przyszłą małżonkę, Sigrid Oldenburg, studentkę medycyny. W wieku 20 lat zdał egzamin lekarski, w rok później ożenił się i również tam zdał, w wieku 22 lat, egzamin teologiczny. Młoda rodzina powiększyła się o córkę i syna Dirka, który odegrał szczególną rolę w życiu ojca. W wieku 24 lat Ryke Geerd Hamer złożył w Marburgu państwowy egzamin lekarski. Dwa lata później, po odbyciu stażu, uzyskał aprobacje lekarską i tytuł doktorski. Przez następne kilka lat pracuje w klinikach uniwersyteckich w Tübingen i w Heidelbergu, żeby wreszcie w roku 1972 uzyskać specjalizację w zakresie internistyki.

Przez pewien czas prowadził wtedy również wraz ze swoją żoną, dr Sigrid Hamer, wspólny gabinet lekarski. Pielęgnował już wtedy pewne szczególne hobby, zajmował się wynalazczością. Do jego osiągnięć należą m.in. specjalny skalpel Hamera dla chirurgii plastycznej, który jest dwudziestokrotnie bardziej ostry od żyletki, specjalna piła do przecinania kości, również z przeznaczeniem dla chirurgii plastycznej, albo leżanka dla masażu, dopasowująca się do konturów ciała i aparat do diagnostyki osocza.

Do sierpnia 1978 roku w ustabilizowanym życiu rodziny Hamerów, poza przyjściem na świat drugiego syna i drugiej córki, nie wydarzyło się nic szczególnego. Rano, 18. sierpnia 1978 roku wydarzyła się tragedia. Tego dnia, o trzeciej nad ranem, syn doktora Hamera, Dirk, spiący niczego nie przeczuwając na jachcie u wybrzeży wyspy Cavallo, został postrzelony w napadzie szału przez włoskiego księcia V.E. od Savoyen. Po prawie czteromiesięcznej walce Dirka ze śmiercią, mimo pielęgnowania go przez ojca w dzień i w nocy, zmarł on 7. grudnia. W następstwie tego wydarzenia doktor Hamer przeżył, czego był świadomy trzy lata później, konflikt typu „utraty”, który objawił się wytworzeniem nowotworu jądra. Doktor Hamer nazwał później szok, który przeżył w momencie utraty syna, „Zespołem Dirka Hamera”, który jest biologicznym szokiem konfliktowym, który dotyka nas zupełnie nieoczekiwanie, kiedy nie jesteśmy na takie doznanie przygotowani. 

W następstwie tego przeżycia doktor Hamer zachorował na raka jądra. Wówczas, t.j. w 1978 roku doktor Hamer podejrzewał,  że zachorowanie to powiązane jest z jego przeżyciem, ale nie wiedział wtedy jeszcze, że odkryte później Żelazne Reguły Raka staną się głównym odkryciem dla całej medycyny. W październiku 1981 roku ogłasza on zasady swojego odkrycia w formie pracy habilitacyjnej na Uniwersytecie w Tübingen. Praca jego miała zasadniczo na celu przeprowadzenie niezwłocznego sprawdzenia słuszności epokowego odkrycia doktora Hamera na znanych u  pacjentów przypadkach i przywrócenie im zdrowia!

Praca doktora Hamera o Zależnościach pomiędzy odczuwaniem i powstawaniem nowotworu zostaje jednak odrzucona,  bez sprawdzenia, jak to się później okazało przed sądem, jej tez na choćby jednym jedynym przypadku chorobowym. W ten sposób powstała groteskowa sytuacja, że jakiś Uniwersytet  wzbrania się weryfikacji pracy habilitacyjnej.

Po śmierci syna doktor Hamer i jego rodzina są nieustannie nękani przez adwokatów, agentów, detektywów i innych wysłanników Domu Savoyen.

Przez kilka następnych lat doktor Hamer próbuje wielokrotnie stworzyć szpital, albo zakład leczniczy o podobnym charakterze, aby móc zastosować swoje odkrycia dla dobra cierpiących pacjentów. Jego próby zostają jednak zablokowane przez ukartowane akcje jego przeciwników.

W roku 1985 umiera pani doktor Hamer, w wyniku żałości po stracie syna i w następstwie nieustannego terroru ze strony rodziny od Savoyen.

Punkt kulminacyjny nagonki na doktora Hamera następuje w roku 1986, kiedy zostaje wszczęte przez Izbę Lekarskę w Koblencji postępowanie, mające za cel odebrane doktorowi Hamerowi prawa  wykonywania zawodu z powodu „niewyrzeczenia się Żelaznych Reguł Raka” i „nienawrócenia się na zasady medycyny akademickiej”, co też zostaje postanowione. Wyrok ten, obłożony dodatkowo zakazem odwoływania się, zostaje ponownie orzeczony w roku 1990 po jednym, jedynym posiedzeniu sądu. 

Od roku 1986 doktor Hamer zostaje więc pozbawiony  możliwości choćby rozmowy z pacjentami. Przewodniczący zespołu sędziowskiego Sądu Krajowego w Kolonii poradził mu, żeby przekwalifikował się (w wieku 57 lat) i poszukał sobie zawodu, który nie ma nic wspólnego z medycyną. Poprzez to zakazano doktorowi Hamerowi prowadzenie jakiejkolwiek działalności naukowej.

Nie posiadając wystarczających środków finansowych, bez sekretariatu, nie mówiąc o innych współpracownikach, doktor Hamer musiał do swojej pracy badawczej sam żmudnie zbierać materiał naukowy, n.p. prosząc kolegów lekarzy o wypożyczenie tomogramów komputerowych. W obliczu tych trudności jest więc zrozumiałe, że niektóre przypadki chorobowe nie zostały przebadane tak wszechstronnie, jak doktor Hamer uważał za celowe i potrzebne. Gdyby posiadał wtedy klinikę i pewne minimum środków, to zaszedłby o wiele dalej...

W roku 1986 Sąd nakazał wyrokiem Uniwersytetowi w Tübingen przeprowadzenie do końca postępowania habilitacyjnego. Nic takiego się jednak nie stało aż do roku 1994. Dnia 3. stycznia tegoż roku zostaje wykonany wyrok sądu w sprawie wznowienia postępowania habilitacyjnego przeciwko Uniwersytetowi w Tübingen (wydarzenie osobliwe w całej historii uniwersyteckiej).  Po 13 latach, które upłynęły od złożenia pracy, jest dalej wysoce nieprawdopodobne, żeby Uniwersytet w Tübingen zweryfikował na dowolnym przypadku chorobowym prawa NOWEJ MEDYCYNY. Zostaje więc ogłoszony dnia 22. kwietnia 1994 roku orzeczenie: „Przeprowadzenie weryfikacji w ramach postępowania habilitacyjnego nie jest przewidziane” (czytelnika, który zechciałby szerzej poinformować się o sposobie prowadzenia postępowania habilitacyjnego odsyłam do dokumentacji wydanej nakładem „Amici di Dirk Verlag”).

W roku 1987 doktor Hamer rozszerzył swój system, na podstawie obserwacji około 10 tysięcy przypadków chorobowych, na cztery prawa biologiczne, którym podlegają wszystkie zachorowania w medycynie. Te cztery prawa biologiczne stanowią ściśle naukowe kryteria, zgodnie z którymi sprawdzenie słuszności praw NOWEJ MEDYCYNY, jak nazywa się ona od tej pory, jest bardzo proste. Różne krajowe i międzynarodowe gremia profesorów i lekarzy sprawdzają jej prawa podczas badania pacjentów i potwierdzają pisemnie ich słuszność.

czytaj dalej w historii tłamszenia Germańskiej Heilkunde

Germańskiej uczymy się dla siebie!

Program Edukacyjny przeznaczony jest dla osób spoza działalności terapeutycznej.
Naszą grupą docelową jest komórka rodzinna.
  Włączanie Germańskiej w jakąkolwiek alternatywną tzw. terapię, prowadzoną przez absolwentów naszego Programu Edukacyjnego powoduje wyłączenie z naszej społeczności Germańskiej oraz zablokowanie dostępu do naszego portalu.
Zobacz:
Naszym zadaniem jest rzetelny przekaz wiedzy Germań
skiej

Odwiedza nas 92 gości oraz 0 użytkowników.

Dystansujemy się od wszelkich ugrupowań czy terapeutów "stosujących" w swojej  działalności gospodarczej wiedzę Germańskiej. Dziś nie jest możliwe prowadzenie terapii zgodnie z wiedzą Germańskiej, a więc powoływanie się sog. terapeutów czy lekarzy na tę wiedzę służy wyłącznie zwiększeniu liczby własnych pacjentów.

Nic Ci nie dolega?
Tym lepiej!!
Zacznij naukę już teraz!
Tylko w porę zdobyta wiedza umożliwia świadome korzystanie z
Germańskiej Heilkunde.
Jak zostaniesz postawiony przed groźnie brzmiącą diagnozą, będzie Ci ciężko zacząć się uczyć...

Dostępne materiały z seminarium