krokus  

Germańska dotyczy okresu życia od momentu zapłodnionego jaja i kończy się ze śmiercią osobnika. Nie zajmuje się tym, co było przed poczęciem ani co będzie po jego śmierci. Dr Hamer nie wypowiada się na ten temat. Ogranicza się do tego, co może udowodnić. Jeżeli szukacie biologicznego konfliktu, to zawsze takiego, który wydarzył się w tym życiu!

Symbolika kolorów

W Germańskiej używamy trzech kolorów dla oznaczenia poszczególnych rodzajów listków zarodkowych, powstałych w procesie ewolucji. Wiedza na temat listków zarodkowych, historii ich powstania oraz ich roli, jaką odgrywają w życiu biologicznym, to podstawowe informacje potrzebne dla zrozumienia Germańskiej Heilkunde. Z tych "pra-listków" powstaje (według z góry ustalonych zasad) biologiczne życie. Również człowiek bierze swój początek wskutek podziału komórek, zaczynającego się w momencie połączenia rozrodczej komórki żeńskiej z rozrodczą komórką męską (zapłodnienie). Zespół przemian zachodzących w ciągu życia organizmu - od momentu zapłodnienia do śmierci nazywany jest ontogenezą. W pierwszej jej fazie (gastrulacja) wykształca się stworzony przez naturę "budulec" żywych organizmów.
 
Rozróżniamy trzy rodzaje takiego "materiału budowlanego", z którego powstały organizmy wszystkich zwierząt wyższych. Tym "materiałem budowlanym" są trzy listki zarodkowe: endoderma, mezoderma i ektoderma. Z nich rozwijają się wszystkie komórki, których pod względem budowy histologicznej mamy tylko trzy rodzaje: są to komórki endodermalne, komórki mezodermalne i komórki ektodermalne. Każdy rodzaj komórek tworzy - odpowiednie do ich budowy histologicznej - jednego rodzaju tkanki. Rozróżniamy więc (z uwzględnieniem podziału histologicznego) tkankę endodermalną, tkankę mezodermalną oraz tkankę ektodermalną.

Wszystkie te trzy rodzaje tkanek powstały w różnych okresach, trwającego miliony lat, rozwoju ewolucyjnego. Każda z tych formacji została wytworzona w innym okresie rozwoju ewolucyjnego i miała specyficzne zadanie do spełnienia wynikające z warunków środowiskowych, w jakich pra-osobnik aktualnie żył. Każda z tych tkanek była zawsze odpowiedzią natury na wyłaniające się trudności, z którymi należało się uporać. Każdy listek zarodkowy zachował do dzisiaj swój, zakodowany w procesie ewolucji, archaiczny, "swoisty" sposób zachowania, który obserwujemy również podczas przebiegu  SBS®-u.

Najstarszym listkiem zarodkowym jest endoderma, która wytworzyła się w czasie, gdy nasi pra-pra przodkowie zamieszkiwali jeszcze środowisko wodne. Po "wyjściu na ląd", organizmy zostały wyposażone w mezodermę, który jest pod kątem ewolucji, młodszym budulcem. Następnym "krokiem natury" było "organizowanie" życia społecznego. W tym czasie rozwoju ewolucyjnego powstał najmłodszy budulec, jakim jest ektoderma.

ENDODERMA 

Okres rozwojowy: przeżycie i rozmnażanie się. Pierwsze żywe istoty były istotami jednokomórkowymi i w tej fazie rozwoju ewolucyjnego bezpośrednio uzależnione, swojego naturalnego środowiska-morza i stojące z nim bezpośrednim kontakcie. Z takiej sytuacji rozwinęły się  również u wielokomórkowych istot z tego endodermalnego "budulca" organy, które umożliwiały tym  organizmom lepsze przeżycie.

Rodzaj zakodowanego konfliktu: wszystkie, których treść związana jest z "kęsem, którego nie można złapać", "kęsem, którego nie można przełknąć", z "kęsem, którego nie można strawić", konflikty związane ze "strachem o życie", konflikty związane ze "strachem o własną egzystencje" (tzw. egzystencjonalne). Obrzydliwe konflikty, takie jak np. "niemożliwa, wstrętna złość nie do strawienia", wstrętne konflikt tzw. "genitalne" (w połączeniu z zewnętrznymi narządami rodnymi), czy konflikty typu "utrata".

Narządy: wszystkie narządy potrzebne organizmowi do życia, a więc narządy trawienne, takie jak np. część żołądka, jelito, poza odbytem, część wątroby, część płuc, gruczoł krokowy, macica bez szyjki macicy.

Część mózgu sterująca spokrewnionymi "listkowo" organami: pień mózgu.
Spis narządów unerwionych i sterowanych przez pień mózg

MEZODERMA

Okres rozwojowy: z jednokomórkowców powstają wielokomórkowe organizmy. Dzięki skórze mogą się oddzielić od morza. Wskutek tego jest możliwe wytworzenie podobnego do morskiego środowiska wodnego, jak i rozwój wewnętrznego sytemu regulującego  gospodarką wodną w komórkach. Dzięki niemu jest możliwe w każdej chwili  "wytworzenie podobnego środowiska" jak w morzu. Początkowo zadanie to załatwiają hormony. Z biegiem czasu, z prądów hormonalnych powstają włókna nerwowe. Istoty żywe potrzebują narządy ruchu, aby móc poruszać się na lądzie.

Rodzaj zakodowanego konfliktu: wszystkie związane z poruszaniem się, z motoryką osobnika, z atakiem i ze zranieniem, koordynacją oraz dopasowaniem się.

Narządy: szkielet, (kości, chrząstki, ścięgna), muskulatura, gruczoły produkujące hormony (np. jajnik, jądro, gruczoły mleczne, nadnercza). Naczynia krwionośne, gruczoły i komórki limfatyczne, śledziona, nerka. Skóra właściwa. Wszystkie skóry otaczające organy (otrzewna, opłucna, osierdzie)

Część mózgu sterująca spokrewnionymi "listkowo" organami: wyżej wymienione części narządów są sterowane, odpowiednio do ich wieku ewolucyjnego, przez trzy różne części mózgu: skóry przez móżdżek, a pozostałe przez łożysko nowego mózgu

Spis narządów mezodermy unerwionych i sterowanych przez móżdżek
Spis narządów mezodermy unerwionych i sterowanych przez łożysko nowego mózgu
 
EKTODERMA  

Okres rozwojowy: walka o przeżycie poza macierzystym środowiskiem wodnym, na lądzie. Czyhające niebezpieczeństwa. W tym okresie potrzebny był rozwój narządów, przy pomocy których osobnik mógł otrzymywać dokładne informacje o tym, co dzieje się w otoczeniu. Wszystko, co zostało "wprowadzone" do wnętrza organizmu, musiało być zbadane pod kątem użyteczności. W tym czasie osobniki musiały pokonywać trudności wzajemnie sobie pomagając.

Rodzaj zakodowanego konfliktu: związane z przyjmowaniem i oddawaniem, jak i z odgraniczeniem się. Konflikty związane z postrzeganiem, z kontaktem z innymi osobnikami tego samego gatunku.

Narządy: wszystkie narządy odpowiedzialne za kontakt z otoczeniem (narządy zmysłów, intima naczyń wieńcowych, które rozwinęły się z łuków skrzeli. Wszystkie drogi odprowadzające i doprowadzające (wątroby, trzustki, oskrzeli  płuc,  wejście i wyjście do/z żołądka. Narządy,  służące porozumiewaniu się z innymi osobnikami, albo służące odgrodzeniu się od innych (zewnętrzne narządy płciowe, pęcherz, zęby, naskórek, mięśnie prążkowane)

Część mózgu sterująca ektodermalnymi częściami organów: kora mózgowa (cortex).

  Spis narządów unerwionych i sterowanych przez korę mózgową

 

Kompleksowe funkcje organów

Kilka różnych tkanek zajmujących wspólne terytorium i pełniących skoordynowane funkcje nazywa się narządem (gr.organnon). Narząd składa się z zespołu komórek (i ich istoty międzykomórkowej) pełniących swoiste dla narządu funkcje. Takie komórki noszą nazwę miąższu.
Natomiast tkankę, która stanowi "rusztowanie" narządów i która odżywia wszystkie komórki miąższowe, nazywamy zrębem (gr. stroma). We wszystkich narządach jest ona zawsze pochodzenia mezodermalengo. (gr. parenchyma). Natomiast miąższ może być zbudowany z komórek endodermalnych lub mezodermalnych. Oprócz tego narządy wyposażone w przewody odprowadzające, posiadają dodatkowo tkankę ektodermalną. Ta tkanka wyścieła (intima) te przewody. Ponadto pochodzenia ektodermalnego jest nabłonek płaski, którym dodatkowo pokryte są niektóre narządy (czy ich części).

W Germańskiej Heilkunde tzw.choroby dzielimy według przynależności do tych trzech listków zarodkowych. Pochodzenie tkanki, powstałej z listków zarodkowych symbolizują w Germańskiej trzy kolory. Mówimy o częściach narządów powstałych z tkanki endodermalnej, o częściach narządów powstałych z tkanki mezodermalnej (mezodermy archaicznej i mezodermy nowej) oraz o częściach narządów powstałych z tkanki ektodermalnej.

I tak np. narząd nerka składa się z wielu funkcjonalnych części: z systemu cewek zbiorczych (endoderma), z miąższu nerki (mezodera), z kielichów, miedniczek nerkowych oraz z moczowodu (wyściełane ektodermą).

Każda z tych części nerki jest różnego pochodzenia zarodkowego, a więc odmiennej budowy histologicznej, powstała w różnym czasie rozwoju ewolucyjnego i spełnia różne funkcje. W momencie DHS®-u każda z tych części "reaguje" - sterowana przez swój ośrodek w mózgu (relais) - na specyficzny, konkretny rodzaj treści konfliktowej. I tak inny SBS® przechodzi cewka zbiorcza, inny SBS® ma miąższ nerki, a jeszcze inny SBS® jest charakterystyczny dla kielichów, miedniczek oraz moczowodu.

Germańskiej uczymy się dla siebie!

Program Kształcenia w Germańskiej Heilkunde przeznaczony jest dla osób spoza działalności terapeutycznej.
Naszą grupą docelową jest komórka rodzinna.
  Włączanie Germańskiej w jakąkolwiek alternatywną tzw. terapię, prowadzoną przez absolwentów naszego Programu Edukacyjnego powoduje wyłączenie z naszej społeczności Germańskiej oraz zablokowanie dostępu do naszego portalu.
Zobacz:
Naszym zadaniem jest rzetelny przekaz wiedzy Germań
skiej

Odwiedza nas 64 gości oraz 0 użytkowników.

Dystansujemy się od wszelkich ugrupowań czy terapeutów "stosujących" w swojej  działalności gospodarczej wiedzę Germańskiej. Dziś nie jest możliwe prowadzenie terapii odpowiadającej w pełni wiedzy Germańskiej, a więc powoływanie się sog. terapeutów czy lekarzy na tę wiedzę służy wyłącznie zwiększeniu liczby własnych pacjentów.

Nic Ci nie dolega?
Tym lepiej!!
Zacznij naukę już teraz!
Tylko w porę zdobyta wiedza umożliwia świadome korzystanie z
Germańskiej Heilkunde.
Jak zostaniesz postawiony przed groźnie brzmiącą diagnozą, będzie Ci ciężko zacząć się uczyć...

Dostępne materiały z seminarium